ساختار ادبى عندنا . . . أبواب : خبر مقدم و مبتداى مؤخر است . أهل : بنا به اختصاص ، منصوب است . يجعله : همه جمله حال براى « لسان » است . خير : خبر « إن » است . من لا يحمده : « من » فاعل « يورثه » است . شرح و تفسير ( لقد علّمت تبليغ الرّسالات و إتمام العدات و تمام الكلمات ) فعل مجهول « علّمت » اشاره به يادگيرى امام عليه السّلام از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله دارد . از واژه « اتمام » برداشت مىشود كه وعده و وعيد پايان‌بخش بيان عقايد و احكام است . معناى اين بند آن است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هر آن‌چه در قرآن بوده و نيز اصول و فروع دين در سنت را به امام على عليه السّلام آموخته است و نيز پاداش‌هاى فرمان‌بردارى و كيفرهاى نافرمانى و شيوه ارشاد و تبليغ دين را به وى ياد داده است . ( و عندنا أهل البيت أبواب الحكم و ضياء الأمر ) « حكم » با رفع حاء به معناى سياست كردن بندگان و اداره كشور است و با كسر حاء به معناى اندرز دادن و نصيحت كردن است . منظور از عبارت « ضياء الامر » دانش كتاب و سنت است . اهل‌بيت عليهم السّلام از هر كس ديگرى به دين خدا آشناتر و بر پاسبانى و عمل به آن كوشاترند . از اين روى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حديث ثقلين آنان را همتاى قرآن نهاده و امت را به چنگ زدن به قرآن و اهل‌بيت عليهم السّلام فرمان مىدهد .